Źródło młodości w głowie

Od wzmocnienia jednego połączenia neuronów do przebudowy całego obszaru mózgu daleka droga. Trzeba dużo więcej. Zmiany zaczynają się we wnętrzu neuronów, zanim jeszcze cokolwiek wi­dać na zewnątrz. Zmienia się przebieg reakcji biochemicznej w komórce, molekuły białkowe modyfikują swoją formę, otwie­rają się kanały w ścianie komórki, a materiały przekaźnikowe uwalniane są w większych ilościach. Wszystkie te procesy służą ułatwieniu przepływu informacji między dwoma neuronami. Podczas pierwszego sposobu uczenia się, tzw. wzmocnienia czasu krótkiego, zostają poniekąd otwarte bramy komórek. Podczas drugiego, czyli wzmocnienia czasu długiego, powstają nowe ka­nały dla informacji. Teraz na substancję dziedziczną w neuronie oddziałują specjalne proteiny sygnałowe i włączają geny w jądrze komórki. Geny te rozkazują zmienić formę neuronu i sterują po­wstaniem białka jako materiału budulcowego dla nowych połą­czeń. Na wypustkach neuronów wyrastają kolce, powstają nowe synapsy, a kolce dendrytowe wiążą się z przyrostami sąsiednich komórek. Z czasem wypuszczają nawet dodatkowe wypustki z drzewa dendrytów, które łączy neuron z innymi neuronami.

Przez te nowe połączenia płyną teraz mocniejsze sygnały do ko­mórki.

Wzmocnienie czasu długiego kosztuje komórkę trochę ener­gii, ale jeśli uzna ona, że ten wysiłek się opłaca, działa tylko na drugi sposób. Dopiero kiedy bodźce, które powinny zostać połą­czone, występowały dosyć często razem, wyrastają w mózgu no­we mosty. Oto dlaczego możemy coś utrwalić w pamięci najczę­ściej tylko przez powtarzanie.

Wzmocnienie czasu długiego następuje poprzez materiały przekaźnikowe – serotoninę i dopaminę, czyli hormony, które ponoszą główną odpowiedzialność za dobre uczucia. Te same substancje, które każą nam przeżywać zadowolenie, przyjemność i sympatię, przy przebudowie mózgu odgrywają rolę kluczową. Nie jest to zresztą przypadek, bo jak zobaczymy, uczenie się i do­świadczanie szczęścia, tworzą ze sobą ścisły związek.

Do budowania nowych połączeń w mózgu potrzebne są poza tym tzw. czynniki rozwoju nerwowego, czyli substancje powodu­jące, że neuronom wyrastają nowe wypustki. Ale te czynniki są nie tylko wytwarzanym przez ciało nawozem dla szarych komó­rek, ale i eliksirem życia. Bez nich komórki mózgowe obumierają.

Prawdopodobnie zachodzi związek między naszym nastrojem a ilością czynników rozwoju nerwowego, które są do dyspozycji mózgu. Produkcja tych substancji jest sterowana głównie przez serotoninę. Jeśli się czymś martwimy, obniża się poziom serotoniny, a podczas depresji szare komórki po prostu obumierają. Natomiast pozytywne emocje sprawiają, że mózg jest ?żywy”. A im więcej serotoniny i dopaminy krąży w głowie, tym łatwiej powstają nowe połączenia. Szczęście jest zatem dla mózgu źród­łem młodości.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.